Blog #11 | Leren Relativeren

DRIE MANIEREN OM NOG DICHTER BIJ JEZELF TE BLIJVEN OP DE YOGAMAT

Om Shanti Shanti Shanti Om.

Het is kwart over vijf ’s ochtends en mijn leraar loopt zingend over de gang. Tijd om op te staan! We zijn op yogaretraite in een prachtig centrum op het uitgestrekte platteland van Groningen waar de dagen om zes uur ’s ochtends beginnen met meditatie en waar het ontbijt pas wordt geserveerd om 11 uur. Zonder koffie.

Thank God drink ik geen koffie. Na één kopje raas ik al door het leven als de Tasmanian Devil. Koffie drinken is voor mij dus geen wijsheid. Maar van de anderen begrijp ik dat het even wennen is, je dag zo vroeg beginnen zonder koffie.

Het ontbijt maakt gelukkig veel goed. Twee keer per dag krijgen we hier de heerlijkste Ayurvedische maaltijden, met liefde gekookt door een kok die daar ook al om zes uur voor uit de veren is. Dat schept een band. Terwijl zij in de keuken voor dertig mensen de lekkerste gerechten klaar maakt, zijn onze dagen gevuld met lange meditaties, intensieve āsanabeoefening en filosofie. Tot ver in de avond bespreken we de Yoga-Sūtras en de Bhagavad Gita. En om onze yogabeoefening te verdiepen en nog verder naar binnen te kunnen keren zijn we op zaterdag een hele dag stil.

Lange dagen dus. En intensieve lessen. En veel stil zijn.

Enter: de monkey-mind.

De monkey-mind die de oefeningen veel te zwaar vindt. En het opstaan te vroeg. Die de andere deelnemers veel beter vindt. En verder. En sterker. Leniger ook. Die chagrijnig wordt van vijf minuten in de plank staan, om over die stomme buikspieroefeningen nog maar te zwijgen. Die de dagen aftelt tot ‘ie weer naar huis mag.

Díe monkey-mind.

In je denken zwaait de mind als een aap van tak naar tak. Hij is volledig gericht op de buitenwereld, je zintuigen en de korte termijn; hij streeft naar een snelle bevrediging van al je verlangens. De mind is gehecht aan status en comfort, aan gemak en geluk, aan prestatie en plezier. En die van mij ook heel erg aan pizza en chocola. En uitslapen.

De mind voelt zich het lekkerst in vaste, vaak ongezonde, gewoontes en patronen. Hij wordt gevormd door herinneringen, associaties en emoties en zich laat leiden door hebzucht en angst voor verlies. En of je nou op retraite bent of een les volgt, als je met yoga bezig bent laat je mind zich vroeg of laat -meestal vroeg- flink van zich horen. Je bent immers veel te stijf voor yoga. Of veel te oud. Vind je zelf. De anderen zijn veel sterker en flexibeler dan jij. En je kunt je in meditatie nog niet eens een minuut op je mantra concentreren, laat staan een kwartier of een half uur. Bovendien heb je onwijs last van je rug als je lang stil moet zitten. Je zal tóch nooit een Echte Yogi worden. Dus wat doe je hier eigenlijk?

Aldus de monkey-mind.

Het Intellect: je innerlijke wijsheid.

Gelukkig zijn er in je denken ook nog twee andere bewegingen gaande: het intellect en het ego. Want diep van binnen weet je precies wat je hier doet en ook waarom je hier bent. Je kunt er misschien geen woorden aangeven, maar je voelt dat dit de plek is waar je nu moet zijn. Daarom heb je je aangemeld voor die retraite. Of kom je elke week weer naar de les. En daarom blijf je zitten in de meditatiehouding, hoe ongemakkelijk het ook voelt. Die drive komt uit je intellect. Noem het je intuïtie, je onderscheidende vermogen, je innerlijke wijsheid: dat Weten in je dat gericht is op de lange termijn en dat streeft naar balans, kennis, inzicht en naar het bereiken van je doelen.

En het ego dan? Hoe zit het daarmee?

Het ego zit precies tussen de mind en het intellect in en neemt beslissingen. En zo laat je je de ene keer leiden door de moneky-mind en een andere keer door je wijsheid. Die strijd tussen de mind en het intellect is een ongoing process; het gaat de hele dag door. Schuif je zonder na te denken een hele reep chocola naar binnen of kies je bewust voor één stukje en leg je daarna de rest weer weg? Blijf je op de bank hangen omdat je geen zin hebt in de les of je practice of stap je toch op je yogamatje omdat je diep van binnen weet dat je daardoor beter voelt? Buffel je op wilskracht door een zwarte yogales heen of kun je je zachtheid behouden en af en toe je rust te pakken in de kindhouding? Kun je met je aandacht in het hier en nu blijven? Weet je wat je werkelijk nodig hebt? En luister je daar ook naar? Waarschijnlijk is je antwoord: soms wel. En soms ook niet. En dat is heel normaal. I feel you. 😊

Het fijne van yoga is dat je met het doen van de houdingen, de ademhalingsoefeningen, het leren over de filosofie en natuurlijk -en vooral- door te mediteren je intellect voedt en versterkt. Yoga verankert je steeds steviger in jezelf en ín die innerlijke wijsheid. Het helpt je mind en ego als het ware om zich om te draaien naar dat wijze intellect. Het is een proces waarin je, elke keer dat je oefent, een klein stapje verder zet.

Nou denk je misschien: dat is allemaal hartstikke leuk hoor Lotte, maar hoe doe ik dat dan op de yogamat? Wat als die monkey-mind overuren maakt en mijn intellect een vakantie naar de Bahama’s lijkt te hebben geboekt?

Nou, zo…

Op de volgende drie manieren blijf je dichter bij jeZelf op de yogamat:

1. Laat het eindplaatje los.

Yoga is een bewustwordingsproces. Dus ga terwijl je oefent eens na wat er gebeurt. Wat is je verlangen? Wat vind je dat je moet bereiken? Misschien zit je in de prestatie of ga je de competitie aan, met anderen of met jezelf. Misschien vind je het essentieel dat je de oefeningen zo perfect mogelijk uitvoert. Misschien heb je de handdoek al in de ring gegooid nog voor dat je het geprobeerd hebt, omdat je ervan overtuigd bent dat het toch niet lukt. Welke overtuiging je ook hebt, let that shit go! Keer je aandacht naar binnen, ín dat lichaam van je. Voel dat lijf. Welke lichaamsdelen raken de grond? Waar voel je je ademhaling? Waar kun je je ontspannen? Wat mag je loslaten? En ook: wat lukt er wél? Blijf in het hier en nu. Dit doe je bijvoorbeeld door je aandacht te richten op een deel van het lichaam dat wél ontspannen aanvoelt. Of door je aandacht te focussen op je ademhaling. En vertel jezelf daarbij ook eens het volgende: “het is goed zoals het is. Ik bent precies waar ik moet zijn”.

Yoga is een proces. Trust the process.

2. So what als het niet lukt?

Zie de oefeningen -en je hele beoefening- als een spelletje. Neem jezelf niet te serieus. Blijf mild voor jezelf en probeer jezelf niet te veroordelen. Yoga ís een proces en dat proces gaat met vallen en opstaan. Soms lukt een houding niet. Soms sla je je practice over. En soms oordeel je wel. Nou en? Don’t sweat it. Probeer het gewoon opnieuw. Het gaat écht om het spel en niet om de knikkers.

3. Focus op jezelf: you do you!

Jezelf vergelijken met anderen heeft zo ontzettend geen zin. Het is zonde van je energie. Iedereen heeft namelijk een eigen, unieke weg te gaan. Zie het leven als een 3D-schaakbord met donkere en lichte vlakken. Iedereen volgt zijn of haar eigen pad over dat bord. De één zit op dit moment in een donkere periode, een ander loopt in een licht vlak. Sommigen mensen kruisen je pad, eventjes of voor een langere periode. Anderen kom je nooit tegen, want jouw weg loopt kronkelend linksom en bovenlangs, terwijl zij zich rechtsonder bevinden. Helemaal aan de andere kant dus. Waarom zou je dan jouw pad vergelijken met dat van hen?

[Leestip! Voor wie dat leuk vindt: dit idee van het schaakbord kreeg ik mee van mijn vrouw, vlak voordat ik op retraite ging. Ze las het in het boek Karma and Reincarnation van Paramahansa Yogananda.]

Ga je eigen weg.

Dus of je nou op retraite bent of een yogales volgt. Of je nou de handstand oefent of een uur in meditatie zit. Of je nou als doel hebt één keer per week of elke dag te oefenen. Die monkey-mind laat geheid van zich horen. Trust me. I know. De mind is gehaaid en supersnel. Hij verleidt je om op de bank te blijven zitten, terwijl je eigenlijk naar de les wilt. Om op te geven nog voor je het geprobeerd hebt. Maar ook om je ergens in vast te bijten, gewoon zodat je verder komt of beter bent dan je buurvrouw. Hij trekt je focus weg van je mantra in meditatie, en verleidt je tot wiebelen, verschuiven, verzitten. En… dat is wat het is. De oefening zit ‘m in het observeren. Kijk naar wat er gebeurt en zie de dynamiek tussen je mind en je intellect als een spel: sometimes you win and sometimes you loose. Blijf dat intellect voeden en versterken met yoga. Doe de houdingen, de ademhalingstechnieken en mediteer. Sta weer op als je gevallen bent. En vertrouw op het proces.

Soms lukt dat. En soms ook niet. En dat is oké. Fleetwood Mac zong het al: “You can go your own way”. Doen hoor!

Blog #10 | Ruim 150 euro voor Stichting 112Nepal

Wauw, wat was de Yogaverzoekjesles dit jaar een ontzettend leuke, grappige en gezellige avond . En wat hebben we een mooi bedrag opgehaald! Vandaag mocht ik gewoon €151,65 overhandigen aan Eddie Sevink van Stichting 112Nepal. Supertof! 🙃

Dank jullie wel voor de leuke verzoekjes, de goeie grappen en al jullie goede en fijne energie, gisterenavond en -iedereen- natuurlijk het afgelopen jaar.

Merry everything and a happy always. Tot in het nieuwe jaar allemaal! 🌟🕉️🌟

🙏 ~ Liselotte

Blog #9 | Slow and steady…

Er is een verhaal dat je vast wel eens gehoord hebt. (of gezien: er staat een leuk filmpje van op YouTube) – het verhaal over de schildpad en de haas. Het is één van mijn favoriete verhalen. Heel lang herkende ik me namelijk nogal in de haas. 😆

Voor wie het verhaal niet kent, het gaat ongeveer zo. Er was eens een schildpad. Ze heette Kurma. (Kurmāsana, de houding van de schildpad, is naar haar vernoemd.) En er was eens een haas. Zijn naam was Shashaka. Kurma was een oude, wijze schildpad, maar volgens Shashaka was haar wijsheid niet zaligmakend en zou ze er in bepaalde situaties niets aan hebben. Bijvoorbeeld in een hardloopwedstrijd. Want een race tegen hem? Die zou ze nooit winnen.

En dus daagde Shashaka de oude schildpad uit voor een wedstrijd; een race die hij volgens hem al in the pocket had nog voor ze goed en wel begonnen waren. En dat zou je ook denken toch? Laat een haas en een schildpad tegen elkaar rennen en de haas wint. Hands down. Kan niet missen.

Of…? 🤔

Die haas dus. Zo overtuigd van zichzelf, maar ook zo beweeglijk. En heel snel afgeleid. Hij rent tijdens de race eens een extra rondje, gewoon voor de lol. Neemt een lange pauze voor een snackje en een drankje. Komt onderweg wat oude bekenden tegen met wie hij uitgebreid bijkletst. Hij had ze al zo lang niet gezien. En ondertussen wandelt Kurma rustig door. Als eerste heeft ze de finish in zicht. Ze laat zich niet afleiden. Ze laat zich niet gek maken. Ze loopt haar eigen race. En ze wint.

De moraal van het verhaal is er eentje waar ik elke dag weer naar probeer te leven: slow and steady wins the race. Ik neem het mee in de invulling van mijn dagen, tijdens mijn hardlooprondjes en ook in mijn yoga practice. En ooit komt er misschien nog wel een tatoeage van een schildpad op mijn lichaam. Zo’n sterk motto en zo’n fijn verhaal vind ik het, het verhaal van de schildpad en de haas.

Te lang leefde ik als een haas: snel, vluchtig, grenzeloos. Ik verloor me in perfectionisme en prestatiedrang. Ik sportte niet, of juist veel te fanatiek. Ik at niet, of juist veel te veel. En met de bekenden die ik tegenkwam kletste ik niet alleen bij, maar belandde ik uiteindelijk in de kroeg, waar we onmenselijke hoeveelheden bier dronken en er een buitengewoon grote kans was dat ik aan het eind van de avond laveloos op straat lag en de volgende dag wakker werd met blauwe plekken waarvan ik geen idee had hoe ik er aan kwam. En dat terwijl ik eigenlijk rust zocht. En balans. Diep van binnen verlangde ik naar een manier om me te kunnen ontspannen en zocht ik een plek om me veilig te voelen. Ik had een anker nodig om me aan de grond te houden en een kompas om me richting te geven.

Ik vond het in yoga.

Dat yogamatje is zó’n mooie spiegel. Op je mat word je je bewust van je innerlijke haas. Opeens valt het je op dat je -op de mat én in het dagelijks leven- snel bent afgeleid, dat je je meet aan anderen, of dat je te hard, te snel en te veel wilt en je vooral bezig bent met het halen van een eindhouding – met het neerzetten van een prestatie. Misschien leidt het verschil tussen het plaatje van de yogahouding dat je in je hoofd hebt, maar -nog- niet in je lichaam tot irritatie, frustratie of zelfkritiek. Misschien krijg je de neiging om het op te geven; om er maar helemaal mee te stoppen – met die ene houding of zelfs met yoga helemaal. What’s the point anyway? Of misschien moedigt het je juist aan om nóg beter je best te doen, er nóg harder tegenaan te gaan: ongeremd en onbeheerst je kop d’r veur en gas op die lolly – met als je pech hebt een blessure tot gevolg.

Terwijl ondertussen je inner Kurma wel beter weet. Ze wandelt met je mee, kijkt naar je en glimlacht je eens vriendelijk toe. Ze herinnert je eraan dat je je aandacht ook bij jezelf kunt houden en dat je die aandacht zelfs naar binnen kunt keren. Ze vertelt je dat je je prestatiedrang en perfectionisme los mag laten en dat je altijd wat rustiger aan mag doen. Ze leert je dat je kunt blijven oefenen zonder op te geven, dat je er zelfs van mag genieten. Je mag plezier maken en hoeft het allemaal niet té serieus te nemen. Kurma, je innerlijke schildpad, is de oneindige wijsheid in je die weet wat je moet doen en die je in het hier en nu houdt – rustig, gefocust en beheerst. Want: slow and steady does win the race.

Echt waar hoor. Geloof je me niet? Kijk dan eens op YouTube naar het filmpje “Tortoise vs. Hare”. Schildpadden FTW! 🐢💕

En wil je het verhaal over Kurma en Shashaka eens helemaal lezen? Dat kan in De Zeven Geheimen van de Schildpad, een superleuk boek over het vinden van de kracht, kalmte en wijsheid in jezelf. Echt een aanrader!

☮️❤️🕉️ ~ Liselotte

Blog #8 | Zwolle

Het was er weer tijd voor vandaag: mijn maandelijkse rondje flyeren. Wat is Zwolle toch een leuke stad. En met zoveel coole plekken waar mijn flyers mogen liggen. Vind ik fijn.

Stiekem ben ik best wel picky hoor, wat betreft flyer locaties. Ik leg ze alleen op plaatsen waar ik zelf ook écht blij van word, zoals bij De Stadsbakker waar mijn vriendinnetje Caroline werkt en waar ze de allerlekkerste banettes verkopen. Vegan. Obviously. Bij Bagels&Beans waar ze de Dutch Weed Burger hebben. En bij Hair2Day waar Roos twaalf jaar geleden mijn dreads zette en waar ze ze ook inkort als ze me te lang worden en ik ’s nachts verstrikt raak in mijn eigen haar.

Mijn flyers liggen ook bij In De Buurt, mijn favo cafeetje waar ik dan misschien nooit al die speciale biertjes drink (want ik drink geen alcohol) maar wel liters thee en appelsap. En waar ze de beste muzieksmaak én het mooiste plafond van de stad hebben. En bij vegan-friendly lunchcafé De Buurvrouw waar ik nog steeds de vegan tompoucen moet gaan proeven. (Ja, je leest het goed: Vegan. Tompoucen. Yaaassssss! )

Waar ik superblij van word is dat je mijn fabulous flyers ook kunt vinden bij Waanders, de beste boekhandel van de stad waar ik zelf ooit anderhalf jaar gewerkt heb. En bij mijn allerfavorietste platenzaak, Plato Zwolle, waar ik al sinds 1996 de leukste (en hardste) cd’s en nu ook vinyl haal. Mijn flyers liggen daar dus gewoon. En dat terwijl ik niet eens een bandje ben, of een concert. (Superbedankt Plato.)

Alleen maar leuke plekken dus! Nix mis mee hoor, met zo’n ochtendje flyeren.

Waar in de stad kom jij graag?

#yoga038 #dynamischeyoga #zwolle #flyer #flyeren #zwollecentrum #destadsbakker #bagelsbeanszwolle #hair2dayzwolle #cafeindebuurt #debuurvrouwzwolle #waandersindebroeren #platozwolle #zwollemijnstad #hotspots #bestplacesintown #zwollestad #yogazwolle #yogainzwolle #yogateacher #yogastudio #yogaschool #vegan #yoga #veganyoga #yoganl #dutchyogi #dutchyogatribe #yogaeverywhere

 

Blog #7 | Paarse Pap

🎶Purple pap, purple pahahaaap🎶

Ik weet niet hoe het voor jou is, maar ik voel me in de herfst altijd heeeeel anders dan in de zomer. Veel minder gedreven, gefocussed en oververhit (lees: licht ontvlambaar 😆 ) maar onrustiger, een beetje spacey en koud. (Zo koud. Nu al. ☃️)

Vroeger dacht ik altijd dat ik last had van herfstdepressies. Nu weet ik dat dit het verschil is tussen pitta dosha (vuur, hitte, zomer) en vata dosha (lucht, ether, herfst 🍂🍃🍁 ).

Om in balans te blijven (en vata dosha te kalmeren) eet ik dus in de herfst heel anders dan in de zomer. Geen verkoelende kokosyoghurt met mango en kersen meer als ontbijt, maar verwarmende pap met blauwe bessen, amandelen, rozijnen, kardamom en kaneel. Mjam. En het helpt ook nog. Door warm te eten (en warm te blijven) voel ik me veel kalmer, rustiger en tevredener. Nix herfstdepressie dus. Zo komt ik dit seizoen wel door. #bringiton. 😊💕

En jij? Voel jij je anders in de herfst? En wat doe jij dan om in balans te blijven? 🤸

#ontbijt #pap #paars #prince #herfst #vata #ayurveda #yoga #yogafood #yogadocent #yogalife #vegan #yogini #veganyoga #veganfood #veganpower #warmte #balans #kalm #rustig #tevreden #yoga038 #dynamischeyoga #zwolle #zwollecentrum #assendorp #pierik #zwollezuid #yoganl

Blog #5 | Restorative Yoga

UITRUSTEN.
ONTSPANNEN.
HERSTELLEN.

Draait het in mijn dynamische lessen vooral om uitdaging, focus en plezier (en meditatie natuurlijk
😊 ) de restorative yogalessen die ik geef zijn juist gericht op het bereiken van een hele diepe ontspanning. In fijne, milde en met kussens en dekens ondersteunde oefeningen, met op de achtergrond de heerlijke Long Ambients van Moby, kom je in 90 minuten volledig tot rust. Ik hoorde mensen het effect van de les al vergelijken met een goede massage of een dagje sauna. Hoe chill is dat… 😍

Voel je de herfst ook naderen?
🍂🍃🍁 Wordt het drukker op je werk? In je leven? In je hoofd? Kom dan lekker uitrusten en herstellen tijdens de restorative yoga, elke laatste vrijdag van de maand van 20:00 tot 21:30 uur in DOAS. De eerstvolgende restorative lessen zijn op 28 september, 26 oktober en 30 november. Meedoen kan altijd, maar meld je wel graag even van te voren bij me aan met een appje of een mailtje: 06-14549066 | info@yoga038.nl. 🙃

☮️
❤️🕉️ ~ Liselotte.
Foto: Chrissy Graham | The Art of Rest YTT @ Open Yoga Groningen

Blog #4 | Over nieuwe flyers en gratis proeflessen

Mijn nieuwe flyer is er en ik ben er superblij mee. Hij is lekker kleurrijk, gedrukt op houtvrij natuurkarton (🌳❤️ ) en is sinds kort overal in de stad te vinden. Ben jij ‘m al tegen gekomen?

(Bij In De Buurt bijvoorbeeld, of bij De Stadsbakker, De Buurvrouw, Hair2Day, Plato of Waanders – om maar wat fijne plekken te noemen. 😊 )

Als je een flyer hebt, bewaar ‘m dan goed want in de maand september kun je op vertoon ervan een gratis proefles yoga bij mij volgen. Of -als je als les van mij krijgt- gratis een introducé meenemen. Yay, gezellig! 😊

Flyer in de pocket? Mail me dan even op om je proefles af te spreken.

Geen flyer? (En geen tijd of zin om naar de stad te gaan om er één op te halen? 😉 ) Geen probleem. Voor €5,00 kun je altijd een yogales komen proberen.

Zie ik je binnenkort op de mat?

☮️💜🕉️ ~ Liselotte

Blog #3 | Vrijheid

Ken je hem nog? Die video van Queen? Freddie Mercury, gekleed in een kort zwart rokje, een roze naveltruitje en met een stofzuiger in de hand, zingt vol overgave:

I want to break free. I want to break free. God knows, I want to break free!

Het was 1984 en wat ik toen nog niet wist was dat ik me jaren later zó opgesloten zou voelen dat alleen Freddie mijn gevoel nog kon verwoorden; dat intense verlangen naar vrijheid, naar autonomie, naar gehoord en gezien worden en naar de ruimte voelen om jezelf te kunnen zijn, je hart te volgen, je eigen weg te mogen gaan.

Zeven jaar lang -van mijn twaalfde tot mijn negentiende- zat ik in de kast. Het kleurde mijn leven. En dan zeker nog niet in alle kleuren van de regenboog(vlag), maar in een diep en donker zwart vermengd met het vuurrode van boosheid -op alles en iedereen die mijn vrijheid verder in probeerde te perken- en een kleurloze, allesomvattende angst.

I wanted to break free.

Ik sta op een zonovergoten breed en leeg strand. Met mijn armen wijd zuig ik mijn longen vol lucht. Het is me gewoon gelukt. I came out. I broke free. Ik kreeg hulp, volgde therapieën en ik vond yoga. Of eigenlijk vond yoga mij.

Op de mat leerde ik mezelf kennen en vertrouwen. Ik leerde om mijn boosheid en angsten te zien, te omarmen, en los te laten. Ik leerde om me te ontspannen, om diep te ademen, te relativeren en mezelf niet te serieus te nemen. Ik leerde ‘nee’ zeggen als dat nodig was en ‘ja’ als ik voelde dat alles klopte. En bovenalles leerde ik om vanuit de rust en kracht in mezelf mijn eigen ding te doen, mijn eigen weg te gaan.

En dat is wat ik zo graag doorgeef. Als yogadocent wil ik je namelijk helpen om hetzelfde te doen. Niet alleen kan ik je leren je hoe je flexibeler wordt, en sterker, ik laat je ook ervaren hoe je je kunt ontspannen en hoe je rust in je hoofd kunt vinden – hoe druk het van binnen ook is. Ik daag je uit om je grenzen op te zoeken, te accepteren en te verleggen. En ik leer je hoe je naar binnen kunt keren, naar de rust, de kracht en de wijsheid in jezelf, zodat ook jij de ruimte hebt om je eigen weg te gaan en om op jouw beurt misschien anderen te helpen en te inspireren. Want je vrijheid? Die zit van binnen.

~ Liselotte

Blog #2 | Hoe houd je je yogamat schoon?

CLEANER ° Deze week waren mijn cursisten ‘m even kwijt (omdat ik ‘m mee naar huis had genomen, maar vergeten was bij te vullen ? ) maar vanavond staat ‘ie gewoon weer in de zaal: de fles Yogamat Cleaner. Nothing fancy, maar wel heel effectief om je mat mee schoon te maken én heel makkelijk zelf te maken. ?

Hoe?

Meng 1/4 azijn met 3/4 water, doe daar een paar druppels tea tree olie en eventueel een paar druppels lavendelolie bij… even schudden… et voilá! ?

Overigens kunnen veel yogamatjes ook gewoon in de wasmachine. Dus kan jouw matje wel een schoonmaakbeurt gebruiken, was ‘m dan af en toe eens met een koud programma of eventueel op 30 graden – wel zonder zeep natuurlijk, anders is het daarna zo lastig oefenen. ?

#yoga #yogamat #yogamatcleaner #schoonmaken #water #azijn #essentieleolien #teatreeoil #lavendel #teatree #olie #spray #sprayen #wassen #wasmachine #nosoap #yogastudio #facebook #yoga038 #dynamischeyoga #zwolle @de_oude_ambachtsschool #danslab #assendorp #instagram @yoga.038

Blog #1 | Op Retraite

Onder de naam The Borderline Yogi hield ik een aantal jaar een blog bij. Ik schreef daarop over hoe ik mijn weg vond in leven met een angststoornis en BPS en over hoe yoga mij daarbij hielp. Ik volgde in die tijd mijn yoga opleiding bij Ron van der Post en ging in de winter van 2015 voor het eerst met hem mee op retraite. Hoe dat ging? Nou, zo… ?


MY FIRST YOGA RETREAT

At the start of every new year I put together a list of aspirations and intentions for the upcoming twelve months. The items on this list vary from easily attainable wishes, like going to a certain concert or enrolling in the next year of YTT, to things I hope to be able to do one day but might take me a bit more than twelve months to achieve. One of the things that has been on every wish list of the past few years was to participate in a Yoga Retreat.

Well, my dear readers, I am proud to report that this has now happened. Quite recently I went on my very first yoga retreat and it was absolutely awesome. ?

It was the first time since my burn-out in 2006 that I left home alone and, wow, did I expect trouble. My fears ranged from getting involved in a major car accident to showing my ‘true colours’ by having anger management issues during class. I saw some truly dark clouds on the horizon. And yet I went…

To my surprise I hardly encountered any resistance at all. OK, so I had some spots of bother, including an anxiety attack an hour before leaving. And on the third morning of the retreat my body was so stiff and sore from all those hours of asana and seated meditation that a proper forward fold was no longer an option. And oh yes, and I lost a pair of socks. But all that was nothing compared to what I found during those three days at that beautiful little castle of Radhadesh in the Belgian Ardennes.

Here’s what my first ever yoga retreat had in store for me:

The sound of silence

The first rule of Yoga Retreat was: You Do Not Talk About Yoga Retreat – or anything else – ’till noon. We were advised to refrain from speaking from waking up at 5.30am until after breakfast at 11am. On the first morning everyone heeded the advice, which led to a silence that was almost palpable. Walking into a full but quiet yoga room before dawn to sit down for meditation was a wonderful experience. All through that morning there were no distractions, no incentives; just a profound silence, the instructions of our teacher and of course the occasional sigh of relief of thirty-six people coming out of a difficult posture. For me the silence was bliss. I felt so calm. It was like coming home. I loved it.

Making connections

Not only was the silence touching, I also experienced a deep sense of connection to my fellow students and my teacher during those three days at Radhadesh. Usually I am quite reserved when I do not really know people. I dare say I might have hidden inside me some very minor confidence and trust issues to go with my BPD. (They’re negligible really, honestly, hardly there at all.. ? ) But right away I felt I could let go of them. Over the weekend I found connection in both the silence and in some beautiful conversations. What I loved most of all was that people were genuinely there for each other, giving their sincere attention, heartfelt hugs and helpful advice to anyone who needed it. I soon started wishing the whole world would go on a yoga retreat. That benevolent yogic attitude would do our planet a lot of good.

Inner strenght and love

Of course a retreat isn’t about being quiet, making new friends and taking a few yoga classes while you’re at it. It’s about leaving the outside world be for a while and turning inward through yoga, meditation and the study of ancient philosophy. It is like holding up a mirror to yourself to see what’s really there, beyond the mere physical features and beneath the chatter of the monkey mind. Once again I understood that my tenacious thought patterns and waves of emotion (mainly involving matters of confidence, trust and, of course, anxiety) are mere illusions and that underneath them lies a reservoir of inner strength and love. Experiencing this was very empowering. I truly hope that one day I will succeed in fully trusting that source of strength and kindness inside me, instead of being lead astray by my unfocused, trigger-happy mind over and over again. Fortunately for me practice makes progress.

So clearly car accidents and anger management issues were mere figments of my vivid imagination. The retreat presented me only with beautiful teachings, kind people and good food. (Of course among yogi’s a vegan option is not a problem at all. ♡ ) All in all it was an amazing experience. It proved once more that I am on the right track, strengthening my commitment to the path of yoga.

I am definitely adding ‘Yoga Retreat’ to my wish list for 2016

☮❤?

Van donderdag 1 tot en met zondag 4 februari ben ik opnieuw op retraite. Daarom is er alleen yogales op woensdagavond en komen de lessen op donderdag en vrijdag te vervallen. Volgende week is er weer gewoon les volgens het rooster en kan ik alle inspiratie die ik heb opgedaan in lovely Radhadesh met je delen. Ik heb er nu al zin in. ?

Namaste.
Liselotte